{"id":1364,"date":"2022-05-25T04:00:12","date_gmt":"2022-05-25T03:00:12","guid":{"rendered":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/?p=1364"},"modified":"2022-05-29T18:41:41","modified_gmt":"2022-05-29T17:41:41","slug":"%f0%9f%9c%82-8-13-het-echte-leven-haalt-ons-altijd-in","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/?p=1364","title":{"rendered":"\ud83d\udf02 8\/13 Het \u00e9chte leven haalt ons altijd in"},"content":{"rendered":"
\n
\n
Zou jij kinderen willen? <\/span> \u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c\u00a0\u200c <\/span> <\/div>\n
\n\n\n\n
\n
<\/p>\n
\n\n\n\n
\n
\n
\n
\n

Lieve vreemdeling,<\/p>\n

We vonden een kroeg aan de Oude Gracht, met vooral groepjes mannen en een enkele vrouw. Mensen met van die verwassen bandshirts aan. Van die onverzorgde baarden en een te grote drankglimlach op hun gezicht.<\/p>\n

Tirza zette twee glazen bier neer en ging tegenover mij zitten. We tikten de glazen tegen elkaar aan en keken diep in elkaars ogen.<\/p>\n

Proosten zonder oogcontact betekent de volgende zeven jaar slechte seks. Dat was ook een regel. <\/p>\n

\u2018Is dit ons voorland?\u2019 vroeg ik, knikkend naar de hard pratende mannen bij de bar.<\/p>\n

\u2018Maar ze zijn wel volledig zichzelf\u2019, zei Tirza met een lage stem.<\/p>\n

\u2018Het lijkt ze in ieder geval niet veel meer te boeien wat de rest van de wereld van hen vindt.\u2019<\/p>\n

Een vrouw op hakken kwam aan het einde van de kroeg de deur van de toiletten uit. Ze trok haar leren rokje goed en liep met wiebelende enkels terug. Ik zag dat Tirza haar ook zag.<\/p>\n

\u2018De voorspelbaarheid van de middelmaat slokt ons allemaal op\u2019, zei ik. \u2018De hele week elke avond op de bank tv kijken. Of je tijd verspillen op je telefoon. En eens in de acht weken je klem zuipen met je vrienden op vrijdagavond in de kroeg.\u2019<\/p>\n

\u2018Ook jij gaat eindigen op die bank met een vrouwtje naast je, Ziggy\u2019, zei Tirza.<\/p>\n

Ik haalde mijn zonnebril van mijn kraag af, schoof die op mijn neus en wreef daarna als automatisme over mijn getatoe\u00eberde vingers en pols. <\/p>\n

Om non-verbaal aan te geven: zie ik er standaard uit?<\/p>\n

Tirza ontgrendelde haar Samsung-telefoon met haar duim zonder het toestel op te pakken. Ze swipete door wat foto\u2019s heen, tilde het toestel op en liet een foto zien. \u2018Mijn nieuwe werkplek. Pak maar hoor. Als je naar rechts beweegt, zie je nog enkele collega\u2019s.\u2019<\/p>\n

Ik pakte de telefoon en bekeek de foto\u2019s met computerschermen, bureau\u2019s en vergaderhokjes met een ronde tafel, een plant en halfgeopende lamellen. <\/p>\n

\u2018Zo, zo. Hoe bevalt je nieuwe baan?\u2019 vroeg ik.<\/p>\n

\u2018Best. Ze kunnen nu al niet zonder me\u2019, zei ze.<\/p>\n

\u2018Jeetje. Jij kleedt je ook al mainstream daar. Je hebt zelfs een colletje aan tot aan je kin!\u2019 Ik draaide het toestel om, waarna Tirza met een halve seconde zag welke foto het was en toen alweer wegkeek. <\/p>\n

\u2018Ik heb nu verantwoordelijkheden, Ziggy. Tuurlijk pas ik me aan\u2019, zei ze bijna schuldbewust.<\/p>\n

\u2018Het verval is begonnen, Tirza. Het verval. Dan kan je wel zeggen dat ik eindig op de bank met een vrouwtje naast me. Maar jij bent daar toch eerder dan ik.\u2019<\/p>\n

Ik legde de telefoon voor Tirza neer en nam een slok van mijn bier. Zij streek met haar hand over haar hals en keek toen met samengeknepen ogen naar me. <\/p>\n

\u2018Ik ben blij voor je\u2019, zei ik. \u2018Je hebt er hard voor gewerkt.\u2019<\/p>\n

Ze knikte en krulde haar lippen plichtmatig. <\/p>\n

\u2018Ik las eens dat het universum alles in het werk stelt om in het midden uit te komen. Zoals water zich gelijkmatig verdeelt over de oppervlakte\u2019, zei ik. \u2018Dat is wat het leven doet. De extremen neutraliseren. Zelfs het universum is tegen ons.\u2019<\/p>\n

\u2018Maar. Kan jij het? Huisje, boompje, beestje?\u2019 vroeg Tirza.<\/p>\n

Ik schoof de zonnebril naar de punt van mijn neus, keek haar als een strenge leraar aan en zei: \u2018Wat denk jij zelf?\u2019<\/p>\n

\u2018Volgens mij ben je daar te tegendraads voor\u2019, zei ze. Daarna: \u2018Ik wil seks.\u2019<\/p>\n

Ik legde mijn zonnebril op tafel. \u2018Ovulatie?\u2019<\/p>\n

\u2018Heb jij niet een leuke vriend over?\u2019 vroeg ze.<\/p>\n

Ik lachte zonder emotie. Randall? Xander?<\/p>\n

\u2018No way<\/em> dat ik jou ga koppelen aan iemand. Dan word je nog gelukkig en zie ik je steeds minder, tot het moment dat ik uit je leven ben verdwenen. Omdat je me bent vergeten. Dat maakt me jaloers. Dat jullie doorgaan zonder mij. Ik wil je gewoon exclusief voor mezelf houden.\u2019<\/p>\n

\u2018Wat ego\u00efstisch van je\u2019, zei ze.<\/p>\n

\u2018Wat? Ik deel mijn vrienden gewoon niet.\u2019<\/p>\n

\u2018Je weet hoe tering eenzaam ik ben. Dat ik zo verlang naar gewoon iemand die het niet om mijn tieten doet, maar om mijn ziel.\u2019<\/p>\n

\u2018Waarom maak je mij verantwoordelijk voor jouw eenzaamheid?\u2019 vroeg ik.<\/p>\n

\u2018Omdat we vrienden zijn! Omdat vrienden elkaar helpen\u2019, zei ze.<\/p>\n

\u2018Vrienden helpen elkaar niet. Vriendschap is allesbehalve helpen. Vriendschap is een warme band, zonder de verwachtingen die we in relaties wel hebben. En zonder de seks.\u2019<\/p>\n

\u2018Maar jij wil me wel exclusief voor jezelf als vriend. Dat neigt toch meer naar een jaloerse liefdesrelatie.\u2019<\/p>\n

\u2018Daar heb je een punt\u2019, zuchtte ik. Ik drukte mezelf tegen de rug van de stoel aan, liet me wat naar beneden zakken en rekte me uit met een gaap. \u2018Maar nee. Ik heb niemand voor je.\u2019<\/p>\n

Tirza bleef nee schudden met haar hoofd. \u2018Je wil niemand voor me. Dat is een groot verschil.\u2019<\/p>\n

\u2018Dat ook.\u2019 Toen ging ik rechtop zitten en boog voorover. \u2018Ik denk dat ik een kameleon ben. Ik zie mezelf best wel gelukkig worden in een vinex-wijk met een goed verzorgde vrouw, een tuintje. Oprit. Net zoals ik mezelf tot mijn pensioen in een vrijgezellenflatje zie wonen met diverse lat-relaties. Het maakt eigenlijk niet uit hoe mijn leven loopt. Ik weet gewoon zeker dat ik altijd een sterk gevoel zou hebben dat ik iets fundamenteels mis. Dat wat me laat verlangen naar de andere kant van de kloof. Maar als ik daar ben, droom ik weer over waar ik net vandaan kwam. Snap je? Alsof er een oerleegte in me zit, die nooit door iets of iemand gevuld kan worden. Dat idee dat we in de buik van onze ma het warm, vredig en perfect hadden. E\u00e9n met een ander lijf. Geen honger. Geen dorst. Gewoon schijten in het vruchtwater en dat weer opvreten.\u2019 <\/p>\n

Ik maakte lachgeluiden als een kerstman op zijn slee, om dan weer met serieuze toon verder te gaan: \u2018Negen maanden lang kende niemand ons. Nul verwachtingen. Nul veroordelingen. De wereld was goed. De wereld was fijn. Tot de schaar in die navelstreng werd gezet. Dat was het begin van het einde. Van elk mens. We zijn geboren in een poel vol verwachtingen, waar geen enkel kind aan kan voldoen. We lopen de rest van ons leven rond met zo\u2019n gevoel: ik ben teleurstellend. En: is dit het dan? Ja. Dat is het ding.\u2019 Ik tikte met mijn wijsvinger hard op tafel. \u2018Dit is het dan.\u2019<\/p>\n

\u2018En waarom zou jij die ene bij wie alles aanvoelt als het lot niet in je leven tegen kunnen komen? Samensmelting van twee zielen, die voor eeuwig naar elkaar op zoek waren en dan kruisen jullie ogen en voelt alles weer aan als.\u2026\u2019 <\/p>\n

Tirza knipperde snel met haar ogen en maakte een hartje van haar twee handen. <\/p>\n

Ik kon slechts mijn wenkbrauwen omhoog takelen. <\/p>\n

\u2018Ik zal je vertellen waarom dat onzin is\u2019, zei ik en ik nam een grote slok van het bier. <\/p>\n

\u2018Kom maar door, opa.\u2019 Ze gebaarde met haar twee handen alsof ze een vliegtuig op de startbaan aan het dirigeren was om naar haar toe te rijden. <\/p>\n

Ik schraapte zijn keel: \u2018Omdat er altijd een nieuwe dag komt. Omdat wat vandaag als het lot aanvoelt, we morgen voor lief nemen. Alsof het altijd bestaan heeft.\u2019 Ik knikte met mijn ogen gesloten. \u2018Wat ik zei: het universum zorgt dat de pieken en dalen normaliseren tot een grote middelmatige brei. Dat maakt ons blind voor al het goeds dat we hebben. Dat laat ons verlangen naar andere dingen. Het is de motor van ons ongeluk. Want als we blijven, zijn we verveeld. Als we weggaan, is er pijn en teleurstelling. En in zekere zin is dat de enige vraag die in ons leven telt. Heb je liever pijn of verveling?\u2019<\/p>\n

\u2018Vraag je dat nou echt aan mij?\u2019 vroeg ze.<\/p>\n

\u2018We vergeten hoe erg we verlangd hebben naar dat wat ons gelukkig heeft gemaakt. De mensen in Wassenaar, verstopt achter de hekken, volgehangen met camera\u2019s, met zwembaden in de tuin zoals de vinex-wijken vol staan met van die gemeentespeeltuintjes vol verantwoorde fantasieloze wipwappen en schommels. Die mensen voelen zich net zo ongelukkig als iemand in Kanaleneiland in een flatje op drie hoog, met vier schreeuwende kinderen, verdeeld over twee slaapkamers. Want mensen vergelijken zich altijd met de mensen die net iets meer hebben dan zijzelf. We kijken altijd omhoog. Nooit naar beneden.\u2019<\/p>\n

Ik zette het glas aan mijn lippen en dronk het in een keer leeg. Om daarna met ademtekort te zeggen: \u2018Dus vertel, Tirza. Wat mis jij nou op dit moment echt in het leven. Behalve dan een lijf om \u2019s avonds tegenaan te kruipen?\u2019<\/p>\n

\u2018Je weet hoe fokt op mijn jeugd was. Je weet hoe wanhopig ik om de aandacht van mannen vraag.\u2019 Ze wees met haar kin naar haar decollet\u00e9. \u2018En toch voel ik me best ok\u00e9, hoor. Want ik zeg elke ochtend mijn dankbaarheidsgebedjes op. Dus kom niet aan met je cynisme.\u2019<\/p>\n

\u2018Oh ja? Dankbaarheidsgebedjes? Ik ben geil. Ik ben geil. Ik ben geil\u2019, begon ik te hijgen en maakte rukbewegingen boven de tafel.<\/p>\n

\u2018Maak me niet belachelijk.\u2019 Ze doop twee vingers in haar bierglas en gooide vervolgens de druppels in mijn gezicht. <\/p>\n

\u2018Maar vertel nou. Wat roep je elke ochtend tegen jezelf?\u2019 vroeg ik.<\/p>\n

\u2018Ja d\u00e1\u00e1\u00e1g.\u2019<\/p>\n

\u2018Toe nou. Zeg!\u2019<\/p>\n

Met haar blik verlegen naar beneden gericht, zei ze in sneltreinvaart: \u2018Ik ben krachtig. Ik accepteer mijzelf zoals ik ben. Ik laat alle oude patronen los. Ik ben gezond. Ik heb lief. Ik ben geliefd. Ik geef mezelf de ruimte om fouten te maken. Ik neem de tijd voor mezelf als ik dat nodig heb. Ik ben alles wat is. Ik geef mijn lichaam wat het nodig heeft. Ik ben waardig. Ik ben in balans. Ik hou van het leven. Ik houd van mezelf. Want ik ben vrede. Ik ben liefde. Ik ben het waard om van gehouden te worden. Ik ben succes. Ik ben gelukkig. Ik heel. Ik heb vertrouwen. Alles komt op exact de juiste tijd. Ik sta open voor heling. Ik sta open voor verandering. Ik sta open voor liefde. Ik sta open voor groei. Ik bied geen weerstand. Ik vertrouw op het universum. Ik vertrouw op mijn beschermengelen. Ik ben gelukkig in het nu. Want ik ben het universum.\u2019 <\/p>\n

Ze stopte.<\/p>\n

Ik moest de woorden verwerken. Toen zei ik op dezelfde toon: \u2018Ik sta open voor een gigantische vleeslul. Ik wil zaad ontvangen. Zoveel mogelijk zaad. In mijn mondje en in mijn kutje. Ik houd van een lul. Geef me zoveel mogelijk lullen. In elk gat.\u2019<\/p>\n

\u2018Wat doe je weer gemeen\u2019, zuchtte ze.<\/p>\n

Dat was gemeen.<\/p>\n

\u2018Weet je\u2019, zei ik gemeend. \u2018Zeg je dat echt elke ochtend tegen jezelf?\u2019<\/p>\n

\u2018Jup.\u2019<\/p>\n

\u2018Helpt het?\u2019 vroeg ik.<\/p>\n

\u2018Dan ga ik mezelf knuffelen en aanraken. Als niemand anders het doet, moet ik het zelf maar doen, h\u00e8.\u2019<\/p>\n

\u2018Misschien moet ik toch maar wel eens kijken naar een beschikbare vriend\u2019, zei ik.<\/p>\n

\u2018Zou je dan echt jaloers zijn, als ik met een vriend van je heb?\u2019<\/p>\n

\u2018Jaloezie. De gedachte dat je de ander bezit en dat die van je afgenomen kan worden. Maar we zijn van niemand. Ik besef dat meer dan anderen\u2019, zei ik.<\/p>\n

\u2018Maar. Ben je wel eens jaloers?\u2019<\/p>\n

\u2018Ik denk niet dat ik mijn hart ooit volledig geopend heb voor iemand om dat te voelen\u2019, zei ik. \u2018Jij?\u2019<\/p>\n

\u2018Ik ben nog nooit verliefd geweest. Dus, ik denk hetzelfde?\u2019<\/p>\n

\u2018Nee? Geen vlinders of zo?\u2019 vroeg ik.<\/p>\n

\u2018Dat wel. Maar als de aandacht wordt beantwoord, zijn ze weer weg. Ik denk niet dat dat verliefdheid is.\u2019<\/p>\n

\u2018Het maakt me somber. Dat ik nooit volledig \u00e9\u00e9n kan worden met een ander\u2019, zei ik.<\/p>\n

\u2018Maar je hebt je hart nog nooit volledig geopend voor iemand. Dus hoe kan je dat nou weten?\u2019 vroeg Tirza.<\/p>\n

\u2018Ik voel het.\u2019<\/p>\n

\u2018Nee. Je bent gewoon bang\u2019, zei ze.<\/p>\n

\u2018Oh, is dat het?\u2019 zei ik verveeld. \u2018Je kent Yara toch nog wel?\u2019<\/p>\n

\u2018Daar had je een relatie mee toch, op de middelbare? Die slanke.\u2019<\/p>\n

\u2018Ja! Zij.\u2019<\/p>\n

\u2018Was zij die ene?\u2019 vroeg ze verbaasd.<\/p>\n

\u2018Zij was de eerste en dat is toch. Ik weet niet. Het was bijzonder. Het leek op verliefdheid. Het kwam in de buurt. Maar nee. Ik heb mijn hart niet volledig geopend bij haar denk ik.\u2019<\/p>\n

\u2018Jammer.\u2019 <\/p>\n

Ik wuifde het weg. \u2018Laten we gewoon dronken worden, gaan dansen en met iemand neuken. En als we niemand vinden, slaap ik vanavond in jouw bed in plaats van op je slaapbank. Zodat we elkaar nog hebben.\u2019<\/p>\n

\u2018Jij gaat echt niet in mijn bed slapen, vriend\u2019, zei ze vol walging. <\/p>\n

\u2018Ik bedoel in jouw bed, als vrienden, gek. Handen thuis. Beloofd. Zodat je ook wat warmte naast je hebt. Dat is het enige.\u2019<\/p>\n

Ze keek me onderzoekend aan. \u2018Beloofd?\u2019<\/p>\n

\u2018Beloofd\u2019, zei ik.<\/p>\n

\u2018Seks verpest elke vriendschap\u2019, zei ze.<\/p>\n

\u2018Was het dan wel echte vriendschap?\u2019 vroeg ik.<\/p>\n

\u2018Ik wil je niet kwijt als vriend, Ziggy.\u2019<\/p>\n

\u2018Ik jou ook niet, Tirzaatje.\u2019<\/p>\n

\u2018Deal\u2019, zei ze.<\/p>\n

Ze zette het glas aan haar lippen en dronk het in een keer leeg.<\/p>\n

\u2018Zo oncharmant dit\u2019, zei ik.<\/p>\n

Toen liet ze een boer. \u2018Sorry. Wat zei je?\u2019<\/p>\n

Ik snifte luid met mijn neus en glimlachte. \u2018Zou jij kinderen willen?\u2019<\/p>\n

\u2018Absoluut\u2019, zei Tirza. \u2018En als dat me niet mag overkomen. Dan adopteer ik een Aziatisch kindje. Die zijn zo schattig!\u2019<\/p>\n

\u2018Dat klinkt best wel\u2026 racistisch.\u2019<\/p>\n

\u2018Hoezo?\u2019<\/p>\n

\u2018Oppervlakkig. Alsof het je puppy is. Om mee te pronken.\u2019<\/p>\n

\u2018Alle mensen, wat ben je cynisch vandaag zeg. Ga je nog bier halen, of wat?\u2019 en ze begon met het lege glas richting mij te zwaaien, zodat de laatste druppels mijn lijf aanraakten.<\/p>\n

\u2018Doe eens niet\u2019, zei ik terwijl ik mijn schouder weg bewoog en mijn gezicht afwendde.<\/p>\n

\u2018Maar\u2019, zei Tirza. \u2018Jij? Kids?\u2019<\/p>\n

\u2018Ik kan me tientallen levens voorstellen, waarin ik in zekere zin gelukkig kan zijn. Maar toch. Dat idee. Dat ik vader word? Met verantwoordelijkheden? Dat zo\u2019n kleintje volledig aan mijn keuzes en handelingen is overgeleverd? Man. Ik kan mezelf nauwelijks dwingen tot een stabiele toekomst. In ieder geval zijn al mijn keuzes het tegenovergestelde van wat goed voor me is.\u2019<\/p>\n

\u2018Ik snap je\u2019, zei Tirza en knikte.<\/p>\n

\u2018Biertje dan maar?\u2019<\/p>\n

Ik ben al drie jaar bezig met deze roman: Tweelingzielen sterven nooit. Ik deel elke woensdag de eerste 13 hoofdstukken.<\/em><\/p>\n

Het gaat over een onmogelijke liefde tussen hedonist Ziggy en perfectionist Katy. Ik probeer alle thema\u2019s van de afgelopen jaren in dit werk te stoppen: hedonisme, gevoeligheid, existentialisme, depressie, jeugdtrauma.<\/em><\/p>\n

Lees de vorige delen van Ziggy terug<\/strong><\/p>\n

\u200b1\/13 Je moet bloeden als je wil veranderen<\/a>\u200b<\/p>\n

\u200b2\/13 Word niet jezelf. Word iemand anders.<\/a>\u200b<\/p>\n

\u200b3\/13 Sombere jongens huilen ook<\/a>\u200b<\/p>\n

\u200b4\/13 Vochtige plekjes<\/a>\u200b<\/p>\n

\u200b5\/13 Je klinkt als mijn vriendin<\/a>\u200b<\/p>\n

\u200b6\/13 Als je je verward en bedroefd voelt, ligt het aan jezelf<\/a>\u200b<\/p>\n

\u200b7\/13 De middelmatigheid haalt ons allemaal in<\/a>\u200b<\/p>\n

\u200b<\/p>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

\n

Hi vreemdeling,<\/h1>\n

Je ontvangt elke werkdag een mail van me om 6.00 uur \ud83d\udc9b.<\/span><\/p>\n

\n

Ik ga deze week schrijven over:<\/span><\/h2>\n