{"id":2748,"date":"2026-09-27T13:42:06","date_gmt":"2026-09-27T12:42:06","guid":{"rendered":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/?p=2748"},"modified":"2026-09-27T13:42:16","modified_gmt":"2026-09-27T12:42:16","slug":"%f0%9f%aa%90-geen-land-voor-melancholische-mensen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/?p=2748","title":{"rendered":"\ud83e\ude90 geen land voor melancholische mensen"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">In <em>No Country for Old Men<\/em> (2007) heeft sheriff Ed Tom Bell (tommy lee jones) vooral moeite met de verandering van de tijd.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De wereld lijkt gewelddadiger en nihilistischer te zijn geworden. Niemand let meer op elkaar. Hij heeft altijd als sheriff intu\u00eftief gewerkt. Als in: begrijpen wat het motief is van degene die de wet heeft overtreden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Maar hoe ouder die wordt, hoe minder hij zich kan inleven in de willekeurigheid van geweld.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Is zijn eigen leven nog wel zeker als iemand een wapen tegen hem trekt?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Vroeger wist \u2018ie het.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nu niet meer.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/embed.filekitcdn.com\/e\/hPbS9xEV9h69nneVnSHwt6\/rNw4gSR7YHtoXqz9bNV6zD\/email\" alt=\"\" style=\"width:470px;height:auto\"\/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>Sheriff Ed snapt de wereld niet meer<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Zoals psychopaat Anton Chigurh (Javier Bardem, 1969) die we in de hele film volgen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De gast die zonder geweten met zijn slachtpistool op perslucht mensen die zijn pad kruisen vermoordt. Om een auto te stelen bijvoorbeeld. Of omdat ze hem ergens hebben gezien.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Als die er zin in heeft, laat \u2018ie het lot bepalen of die een winkeleigenaar vermoordt of in leven houdt.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Door een muntje op te gooien en te vragen: kop of munt.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">What\u2019s the most you ever lost on a coin toss?<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/embed.filekitcdn.com\/e\/hPbS9xEV9h69nneVnSHwt6\/pwJrDqVvtQsQZ5YYFnbbNh\/email\" alt=\"\" style=\"width:504px;height:auto\"\/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>Kop: altijd dit kapsel van Chigurh. Munt: Altijd die boze blik. KIES MAAR<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De munt met een jaargetal erop heeft er 22 jaar over gedaan om hier, samen met Chigurh, bij de balie te staan en het lot te bepalen van deze winkelbediende.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Alles of niets.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De winkelbediende zegt kop en redt zo zijn leven.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Chigurh herhaalt het spelletje opnieuw aan het einde van de film. Als hij tegenover Carla Jean zit. De vrouw van Moss. Moss vond in de woestijn bij een aantal doodgeschoten lijken twee miljoen dollar aan contanten uit de drugshandel. Hij sloeg met het geld op de vlucht en werd onder andere achtervolgd door Mexicanen, Chigurh, de politie en een andere huurmoordenaar.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Call it.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Maar Carla Jean gaat er niet in mee.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">No. I ain\u2019t gonna call it. The coin don\u2019t have no say. It\u2019s just you.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Waarop Chigurh zegt:<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Well, I got here the same way the coin did.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/embed.filekitcdn.com\/e\/hPbS9xEV9h69nneVnSHwt6\/tqzqcgTxC3WvFo41qaFEFr\/email\" alt=\"\" style=\"width:569px;height:auto\"\/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>Carla (l) en Moss (r). De realist vs. de opportunist. Uitstekend huwelijk.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Chigurh is de engste psychopaat uit de geschiedenis van Hollywood.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hij kent weinig angst, heeft geen schuldgevoel, zet geweld onnodig veel in en houdt er een vrij nihilistische morele logica op na voor waarom die doet wat \u2018ie doet.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">(Ik zou deze omschrijvingen zo op een aantal wereldleiders kunnen plakken overigens.)<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Maar is hij een product van deze tijd? Een symbool voor een wereld die gekker en gekker wordt?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><em>I dunno\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n<hr class=\"wp-block-separator has-alpha-channel-opacity\"\/>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Oude mannen die zeuren dat de wereld voorgoed veranderd is en alles vroeger beter en fijner en gezelliger was, is wat ouderdom doet.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Er komt een moment dat je de verandering niet meer bij kunt benen. Het is altijd makkelijker om de nieuwe generatie de schuld te geven dan het in jezelf te zoeken en te zeggen: ik ben gewoon oud en verrot en verroest en sta niet meer open voor de veranderende wereld.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Want kom op, verandering is wat het leven is. Wie niet meegaat in de verandering, wordt een zeur.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De tijd gaat altijd voorwaarts. Maar ik snap dat het een hoop is om te verwerken. We zoeken naar houvast en orde en grip die er eigenlijk niet is.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Een manier om hiermee om te gaan is het pessimisme in <em>No Country for Old Men<\/em>. Geschreven door Cormac McCarthy (1933\u20132023). Ik heb meerdere boeken van hem gelezen. Al zijn boeken hebben een pessimistische ondertoon.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Heftige en prachtige en beeldende, gewelddadige boeken. Maar pessimisme is niet helemaal mijn taal.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/embed.filekitcdn.com\/e\/hPbS9xEV9h69nneVnSHwt6\/semKsqLCG8xE627GMmf29A\/email\" alt=\"\" style=\"width:480px;height:auto\"\/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>had je wat te zeuren?<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<hr class=\"wp-block-separator has-alpha-channel-opacity\"\/>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Mijn taal is melancholie.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het gevoel van gemis. Dat wat verandering altijd veroorzaakt. Geen hang naar vroeger was alles beter. Maar meer een diepe zucht dat iets voorbij is en niet meer terugkeert.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Kijk naar China.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het land dat in razend tempo van een grotendeels agrarische samenleving naar een moderne industri\u00eble en stedelijk land is bewogen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Vooruitgang komt altijd met een prijs. Eigenlijk meerdere prijzen. En een daarvan is melancholie.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/embed.filekitcdn.com\/e\/hPbS9xEV9h69nneVnSHwt6\/4DBLhfobHvHSSU82S4QnPT\" alt=\"\" style=\"width:513px;height:auto\"\/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>As<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Zo mooi verbeeld in de films van Jia Zhangke (1970). Bijvoorbeeld <em>Ash Is Purest White<\/em> (2018).<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Waarin Qiao zichzelf opoffert om haar gangstervriendje Bin te redden en daarvoor de gevangenis in moet. Als ze vijf jaar later vrijkomt, gaat ze naar hem op zoek.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Niet alleen is de streek veranderd door de moderniseringsdrang, maar ook Bin heeft niet op haar gewacht. Hij probeert haar zelfs te ontwijken. Ze blijft hopen dat de liefde wordt beantwoord. Maar dat doet \u2018ie niet. Net zoals het land naar de toekomst wil kijken en niet te veel in het verleden wil blijven hangen en weinig op heeft voor sentiment of traditionele waarden.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/embed.filekitcdn.com\/e\/hPbS9xEV9h69nneVnSHwt6\/5ZeWE7e3mq3knp7EFvXajP\/email\" alt=\"\" style=\"width:466px;height:auto\"\/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>WAT EEN SHOT<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De regisseur zei hierover tegen de filmkrant op de vraag \u2018<strong>maar waarom een romantische verhouding zo leidend laten zijn voor het verhaal<\/strong>?\u2019:<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNou ja, omdat ze haar geloof in de liefde verliest over die periode van zeventien jaar. Hij schendt de jianghu-code \u00e9n zijn band met haar, zij gaat zich juist nog meer vasthouden aan die ethische code. Je kunt het zien als een metafoor voor de samenleving die intimiteit en vertrouwen is kwijtgeraakt, allemaal in de naam van economische vooruitgang. Loyaliteit aan elkaar, rechtvaardigheid, die dingen zijn allemaal naar de achtergrond gedrongen in die periode. We staan op een interessant keerpunt, waarop de samenleving moet durven kijken naar wat ze allemaal heeft opgeofferd om er economisch beter van te worden: durven kijken naar wie we waren, naar wat we kwijt zijn en naar waar we naartoe willen.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"https:\/\/filmkrant.nl\/interview\/jia-zhang-ke-ash-is-purest-white\/\">\u200bhttps:\/\/filmkrant.nl\/interview\/jia-zhang-ke-ash-is-purest-white\/\u200b<\/a><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Wat een melancholie zit er in al die shots van het veranderende landschap en de veranderende tijd van China. En wat een melancholische boodschap. Wat is de prijs van vooruitgang en durven we dat te benoemen zonder pessimistisch en bitter te worden?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ja.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Veranderende streken kunnen enorm melancholisch zijn. Van bloeiende gemeenschappen die instorten als de fabriek sluit. Of slaapdorpjes die worden opgeslokt door uitdijende steden. Of het landschap van het platteland dat op de kop wordt gezet door nieuwe snelwegen en treinsporen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ook hier in Nederland.<\/p>\n\n\n\n<hr class=\"wp-block-separator has-alpha-channel-opacity\"\/>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ik woon nu in een wijk die ooit een fabriek was. De torens staan er nog. De kantine is er nog. De buitenmuren hebben ze intact gehouden. Maar waar ooit sponsen werden gemaakt, staan nu huizen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hier heeft de verandering iets nieuws en moois gebracht.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Maar de streek waar ik ben opgegroeid, langs een rivier, met veel platteland, is lelijker geworden door de Betuweroute spoorlijn en een nieuwe snelweg die er nu wordt aangelegd. Er zijn zoveel bomen voor gekapt. Er zijn zoveel wegen veranderd in doodlopende weggetjes.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ik voel geen bitterheid als ik erdoorheen fiets. Ik zie de melancholie dat die Betuweroute niet heeft gebracht wat er ooit was beloofd.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De politici die erover gingen, hebben allang de macht niet meer. Sommigen zijn al gestorven. De nieuwe generatie krijgt de erfenis. En het landschap is permanent veranderd.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/embed.filekitcdn.com\/e\/hPbS9xEV9h69nneVnSHwt6\/qtSCDnGY6ZYk4TBNpwKLsY\/email\" alt=\"\" style=\"width:422px;height:auto\"\/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>laten we een spoorbaan bouwen waar geen enkele trein over rijdt omdat het stopt bij duitsland<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Dit is de nieuwe realiteit. Onveranderbaar. En er zullen nog tig grote bouwprojecten in de toekomst volgen met grote beloftes die uiteindelijk nooit waargemaakt zullen worden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Maar ja. Wat kunnen we anders?<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li>Stilstaan<\/li>\n\n\n\n<li>Of er iets van proberen te maken in een veranderende wereld.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Dat zijn de opties.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Wat achterblijft zijn de littekens van de tijd.<\/p>\n\n\n\n<hr class=\"wp-block-separator has-alpha-channel-opacity\"\/>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Overigens kun je die Chigurh in de film <em>No country for old men<\/em> ook als de \u2018dood\u2019 zien.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">We hebben allemaal een Anton Chigurh op onze hielen zitten.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hij is de personificatie daarvan. Daar zit geen moraal en rechtvaardigheid en logica in. Voor de een komt \u2018ie vroeg. Voor de ander veel te laat.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ik vraag me bij het herzien van de film altijd af waarom Moss nou die twee miljoen dollar meeneemt? Hij weet van wie hij het steelt. Hij weet dat niemand dat verlies accepteert. Hij weet dat \u2018ie voor de rest van zijn leven over zijn schouder moet kijken.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hij weigert zelfs hulp. Hij denkt zelfs dat \u2018ie het overleeft.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Carla:<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">I got a bad feeling, Llewelyn.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Moss:<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Well I got a good feeling, so that should even out.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Zo kun je elk personage uitsplitsen in een bepaalde levenshouding:<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li>Chigurh gelooft in het lot.<\/li>\n\n\n\n<li>Carla in de eigen keus.<\/li>\n\n\n\n<li>Sheriff Ed in een begrijpelijke wereld.<\/li>\n\n\n\n<li>Moss in de mogelijkheid dat het toch goed afloopt.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Alleen de melancholicus ontbreekt.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">{% if subscriber.tags contains &#8220;gekocht ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven&#8221; %}<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven vandaag.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">{% else %}<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"https:\/\/psycho-killer.myshopify.com\/products\/boek-ik-hoop-dat-je-gedachten-blijven?utm_campaign=Ik-hoop-dat-je-gedachten-lief-voor-je-blijven-woensdagmail&amp;utm_medium=Woensdagmail&amp;utm_source=shareable_link\">\u200b<strong>Ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven vandaag<\/strong>\u200b<\/a><strong>.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">{% endif %}<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">liefs,<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">tomson<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>In No Country for Old Men (2007) heeft sheriff Ed Tom Bell (tommy lee jones) vooral moeite met de verandering van de tijd. De wereld lijkt gewelddadiger en nihilistischer te zijn geworden. Niemand let meer op elkaar. Hij heeft altijd als sheriff intu\u00eftief gewerkt. Als in: begrijpen wat het motief is van degene die de&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,3],"tags":[],"class_list":["post-2748","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-essay","category-friday-im-in-art"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2748","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2748"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2748\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2749,"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2748\/revisions\/2749"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2748"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2748"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/darkomailarchief.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2748"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}