<\/p>\n
Hey jij,<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Als de waarheid niet bestaat en we slechts een wereld zien die gekleurd is door onze gevoelens, angsten en verlangens. Wat is dan een leugen?<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Ik had in november een verkoper aan de deur. Een jonge man met een vriendelijke uitstraling. Hij begon het gesprek door naar achteren te buigen en met zijn handen te zwaaien: ‘Ik heb niets te verkopen!’ Hij wilde slechts een afspraak maken om de opties voor zonnepanelen op het dak door te nemen. Ik zei vriendelijk nee. Waarna hij zei: ‘Je laat potjes met geld van de gemeente liggen!’<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
‘Maar ik wil er nu niet over nadenken. Misschien volgend jaar.’<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
‘Maar waarom niet nu?’ vroeg hij. ‘Waarom pas volgend jaar? Wat is er zo belangrijk aan volgend jaar?’<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
‘Ik heb het geld niet.’<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
‘Maar het is een informerend gesprek.’<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
‘Maar erover praten,’ zei ik, ‘is dingen in gang zetten, is er tijd aan besteden. Ik wil hier niet over nadenken. Niet nu.’<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
‘Maar ik wil je niets verkopen! We komen slechts langs in de wijk om mensen te adviseren.’<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Ik zeg niet dat hij loog. Hij geloofde dit vast zelf heel erg. Maar ik had niet het idee dat hij van een liefdadigheidsinstelling was. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Het zou toch wat zijn als een onbekende op mijn deurbel drukt en me met zijn allervriendelijkste glimlach een vriendschap voor het leven aanbood?<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
There ain’t no such thing as a free lunch.<\/em><\/p>\n \u200b<\/p>\n Vrij vertaald: Een gratis lunch bestaat niet.<\/p>\n \u200b<\/p>\n Ergens wordt de prijs betaald. <\/p>\n \u200b<\/p>\n McDonalds intrigeert me al jaren. Een van de grotere horecawerkgevers in Nederland. De pitstop voor een snelle hap na een vermoeiend bezoek aan je familie. Dit bedrijf is enorm klantgericht. Ik bedoel: de McDrive. Geniaal bedacht. <\/p>\n \u200b<\/p>\n Maar ze is ook het symbool van het consumentisme. Voor te weinig geld te veel calorie\u00ebn naar binnen proppen. Het personeel het minimum loon betalen. De belasting op het milieu van hun producten is gigantisch. De vetten en suikers die we naar binnen werken, schakelen langzaam onze vitale organen uit. <\/p>\n \u200b<\/p>\n E\u00e9n voor \u00e9\u00e9n. <\/p>\n \u200b<\/p>\n In 2009, toen ze het mikpunt waren van kritiek op milieu en gezondheid, gingen ze over op een groene huisstijl. Want de kleur rood staat voor warmte en agressie. Groen voor duurzaamheid en vriendelijkheid. Ook gingen ze het aantal calorie\u00ebn vermelden en kwam er meer plek voor groente en fruit in het assortiment. En op die papieren blaadjes op het dienblad zag je verhaaltjes staan over herbebossing en Ronald McDonalds huizen.<\/p>\n \u200b<\/p>\n Hahahaha.<\/p>\n \u200b<\/p>\n Mag ik even lachen? Dit is toch enorm ironisch? Ze zeggen het een, maar we weten allemaal dat ze het andere zijn.<\/p>\n \u200b<\/p>\n Biermerken kunnen er ook wat van. Zoals dat mijn een na favoriete geheimagent opeens opdook in een commercial voor alcoholvrij bier. Nul punt nul procent bier. Snap je? Double O seven. <\/p>\n \u200b<\/p>\n