Pythagoras <\/a>was overigens een erg spirituele man. Hij zag in wiskunde de taal van het universum. Planeten die in een vast patroon bewogen. Muziek, die een vast telpatroon volgde. Via getallen konden we de wereld om ons heen begrijpen. Gods plan zien. Hij geloofde erin dat onze zielen na de dood overgingen in een ander lichaam. Van een dier of een mens. Maar niet via een wenteltrap naar de hemel of naar de hel. Hij zag het meer als iets gelijks.<\/p>\n\u200b<\/p>\n
Maar dat terzijde.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Even terug naar die hi\u00ebrogliefenkunstenaars aan de Nijl. Die waren er dus van overtuigd dat ze niet dood konden gaan. Ze waren slechts op doorreis. Daarom bouwden ze piramides en stopten ze die vol met spullen. Zodat ze het mee konden nemen naar het hiernamaals. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Ze ontkenden gewoon hun dood.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Net zoals de Chinese keizer Qin Shi Huang, die zich liet begraven met zijn leger. Zijn leger! Besef. Duizenden terracotta soldaten om mee te nemen naar de hemel. Waanzinnig toch? Leuk woord overigens: Waanzin.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
En hoewel jij en ik niet de macht, de rijkdom en het geloof hebben om iets te bouwen voor na onze dood, wil ik niet heel lullig doen. Maar.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Ook wij ontkennen onze sterfelijkheid. Net zoals die keizer. En de oude Egyptenaren.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Psychiater Irvin Yalom heeft een aantal maffe menselijke gedragingen ontdekt die we gebruiken om onze eigen dood te ontkennen. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Houd je vast. Dit kan confronterend zijn. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Als je een controlfreak bent, probeer je grip te hebben op de realiteit. Op anderen. Op jezelf. Op details. Je wil je maar niet overgeven aan het idee dat je geen controle hebt op het leven. Op je eigen eindigheid.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Je bent als een farao die via de piramides het leven na zijn dood probeert te orkestreren. Door een namaakversie te maken van onsterfelijkheid.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Als je het heel belangrijk vindt om gezien te worden, om rijk te worden, om je te omringen met materiaal. Of als je graag macht en invloed wil hebben op anderen. Dan probeer je eigenlijk een mythe van jezelf te maken. Je groter te maken dan het leven. In de hoop dat een god je ziet? Dat je meer bent dan anderen? Meer voorstelt? Dat succes en rijkdom je onsterfelijk maken?<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Je kan je ook volledig storten op religie, op spiritualiteit. In de hoop dat je genoeg karmapunten verzamelt voor een plekje in het hiernamaals.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Er is nog een heftige… <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Houd je vast.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Verlangen naar een versmelting met een ander. De ware. Je tweelingziel vinden en \u00e9\u00e9n worden. Je eigen identiteit volledig opgeven door op te gaan in een ander.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Je \u2013 ontkent \u2013 je \u2013 eigen sterfelijkheid. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Het is niet heel raar overigens.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Elk levend wezen op aarde heeft de wil om te overleven. De vissen in het aquarium bij mijn ouders heb ik geen altaren in het water zien bouwen. Ik zie ze ook niet bidden. Het enige wat ze doen is ‘blub’ zeggen en rondjes zwemmen. Maar als ik een vis met mijn hand wil pakken, vlucht die. Pijlsnel. Aangedreven door stressstoffen. Alsof die voelt: dit kan mijn einde betekenen.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Alleen wij als mens zijn belast met het daadwerkelijke idee dat we ook echt eindigen. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Weet je wat ik me nu realiseer?<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
De vis wil overleven. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Wij willen niet sterven. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Ik stop er nu even mee. Voor ik een heel boek bij elkaar typ.<\/p>\n
\u200b<\/p>\n
De volgende e-mail meer hierover. Cliffhanger. In spiraalvorm. <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Liefs, <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
Tomson <\/p>\n
\u200b<\/p>\n
\u200b<\/p>\n