Vakantie is de tijd voor films, de grote schoonmaak, een nieuw notitieboek, boekhandels, boeken lezen, stomme reviews krijgen en 2.000 mensen uit mijn leven verwijderen. Ik praat je bij.
weapons
Het is zo subtiel hoe de gebroken Justine aan de bar haar ex-minnaar probeert te verleiden. Eerst blijft ze aandringen dat hij een glas alcohol moet nemen. Terwijl hij juist de alcohol heeft afgezworen om nog wat van zijn leven te maken. Daarna lult ze hem het bed in. Terwijl hij getrouwd is. Om vervolgens de volgende dag in de supermarkt belaagd te worden door zijn vrouw. Nee. Heilig is ze niet. Waardoor ze extra verdacht is bij Archer over de verdwijning van 17 kinderen. Ze was tenslotte de juf van deze klas. We hebben gewoon meer grijze hoofdpersonages nodig in films. Omdat het ons ontslaat van altijd maar zo voorbeeldig moeten gedragen. Dat zijn onze verlangens nooit. Fantastische horrorfilm overigens, weapons. Eng en hardop gelachen.
picasso
Op je 13de al tot de kunstacademie worden toegelaten en beter zijn dan iedereen is het teken van genialiteit. En dan moet je leven nog beginnen. De eerste grote tegenslag van Pablo Picasso (1881–1973) is de dood van zijn zus Conchita toen hij 13 jaar was. Daarna de publieke zelfmoord van zijn beste vriend als hij 19 is. Hoe daaroverheen te komen? Door de dood proberen te vermijden. Als zijn vriendin op sterven ligt, ondertussen alvast een nieuwe affaire te beginnen bijvoorbeeld. Nee. Heilig was hij niet. Wel gebroken. En dat alles verwerkte hij in zijn kunst. Picasso’s meest bekende schilderijen gaan over zijn meest persoonlijke tragedies.
luis mundo
De Spaanse illustrator Luis Mendo is vanuit Japan een speciale website begonnen. Je betaalt een paar dollar per maand en dan stuurt hij een paar keer per week getekende verhalen naar je mailbox. Ze gaan over van alles en nog wat. Kunst. Te warm gekleed zijn in de metro in de zomer. Wonen in Japan. Vrienden ontmoeten. Liefde voor analoge spullen. Een keer per jaar bundelt hij zijn beste verhalen in een boekje. Ik heb dat boekje besteld. Hij beloofde me bij bestelling geen track & trace mee te sturen om kosten te besparen vanuit Japan. ‘Enjoy a surprise present when unexpected parcels arrive.’ Goed punt. Net zoals zijn slogan ‘You don’t buy the book, you support the artist.’ https://www.mundomendo.com/books/
airpods 3
Het leukste aan gadgets is als het je leven verlicht zonder dat je het zag aankomen. Zoals muziek luisteren terwijl ik bij de loeiende afzuigkap sta te koken. Het kan eindelijk. Met de ruisonderdrukking van de AirPods 3. Ook de optie dat het automatisch het volume van oordopjes verlaagt als ik begin te praten is een aparte ervaring. Zoals mijn gemopper tegen mijn computerscherm. Of als ik mee begin te zingen. Iets anders wat ik bij toeval ontdekte: als ik het oordopje zachtjes begin te strelen, wordt het volume verlaagd. Wow.
nieuw notitieboekje
Het meest irritante aan niet meer naar een kantoor reizen, maar gewoon de trap oplopen om te schrijven, is dat alle dagen hetzelfde zijn. En als alle dagen hetzelfde zijn, is er geen besef wanneer ik dat ene tekstje schreef en wanneer mijn boek eigenlijk uitkwam en wanneer mijn quote-video’s weer genegeerd werden op TikTok. Het hele jaar is een ‘blur’. Ik heb daar een oplossing voor. Elke dag schrijf ik op een pagina een verslag van wat ik geschreven en gemaakt heb en hoe ik me voel of wat ik heb bedacht. Het is een logboek. Geen idee wat het me brengt, maar het idee om de dag af te sluiten met een overzicht van welke woorden er gemaakt zijn, geeft een bepaalde satisfactie.
mailopschoning
Mijn maillijst is gegroeid tot 8.000 mensen. Waarvan iets minder dan de helft wekelijks mijn mail opent. En ongeveer 80 procent een keer in de maand. Maar er is ook een steeds groter wordende club mensen die het nooit opent. NOOIT. Er zijn artistieke en technische argumenten te maken over wat je met deze club moet doen. Het komt erop neer dat je ze moet verwijderen. Niet alleen om te voorkomen dat je in spamfilters terechtkomt. Maar ook het besef dat je alleen wat hebt aan iemand die je graag leest. De rest is verspilling. Ik heb ze alle 2.000 gemaild op 22 december met een dreigement dat ze verwijderd worden over een week. Raad eens hoeveel überhaupt deze mail heeft geopend? 2 procent. Waarvan 21 mensen zeiden: blijf me mailen. Lol. 29 december worden ze automatisch vernietigd. Ik mis je en tot nooit meer ziens.
reviews vragen is dom
Ik weet niet waarom ik op dat idee kwam, want ik houd niet van reviews lezen over mijn woorden. Dan worden hun ogen mijn ogen en dat is een naar gevoel voor de gevoelige kunstenaar. Maar toch heb ik geautomatiseerd gevraagd aan mensen wat ze van sombere hitsigheid: ontgoocheld vonden. Ze krijgen dit een paar weken na aankoop in de mailbox. Nou dan krijg je dus teksten terug als ‘ik ben er nog niet aan begonnen’ of ‘het is zo goed dat ik hem niet wil uitlezen’ en ‘ik vind je Instagram-posts beter’. Waarom doe ik mezelf dit aan? En de disclaimer ‘Als je het een stom boek vond, negeer dan deze mail maar’ helpt dus niet echt. Ik heb het weer uitgezet.
twee boekhandels
Twee boekhandels in het noorden van het land mailden me los van elkaar of ze mijn boeken mochten verkopen in hun winkel.
Dit was 2025
Sommige dagen waren fantastisch. Enkele dagen stom. Een aantal nieuwe vriendschappen gesloten. Een paar mensen begraven. Twee kunstwerken gebaard. 50 boeken gelezen. 100 films gekeken. Elke dag geschreven. Te veel schermtijd bedreven. Wekelijks duizend mensen in slaap gepraat. Een nieuw koffietentje met fantastische koffie gevonden. 2025 was goed. 2026 wordt melancholischer.
dankjewel voor lezen. ik hoop dat je gedachten lief voor je zijn deze winter!
liefs,
tomson
