Lieve {{ subscriber.first_name | strip | default: “vreemdeling” }},
Las jij vroeger ook samenvattingen van boeken en blufte je je vervolgens door het gesprek met je docent heen, alsof je alles had begrepen?
Ik niet.
Want je reist toch ook niet met de trein om gecontroleerd te worden? Nee. Je reist om vervoerd te worden.
Misschien vind je dit een stom voorbeeld, maar dan ben je eigenlijk te jong. Of voel je je oud. Of middelmatig.
Er was ooit een tijd dat je een fysiek kaartje uit een heel groot apparaat kocht om met de trein te reizen.
En die tickets waren toen al duur. Dus waar klaagden mijn vrienden en studiegenoten na afloop van de reis vol frustratie over?
‘Ik ben niet eens gecontroleerd!’
Ze hadden zwart kunnen rijden.
Met nadruk op kunnen.
Ik heb weleens zwartgereden.
Schurk dat ik ben. Nou. Dan ben je dus de hele rit naar het begin en einde van het treinstel aan het kijken of de conducteur verschijnt. En in je hoofd smoesjes aan het verzinnen. ‘Ik deed het raampje net open en het kaartje vloog zo weg!’
Dat is zo vermoeiend. Dus de keer erop kreunde ik gewoon van pijn bij het apparaat om een kaartje te kopen. Dat zit een stuk meer ontspannen.
En daarom lees je een boek. Om vervoerd te raken. En te ontspannen.
It’s the journey, baby.
Dus daarom hier alsnog een samenvatting van mijn boek ‘ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven’ (2026).
Zodat je je door je overhoring heen kunt bluffen.
Spoiler alert en alles.
Here we go:
- Juist na een liefdesbreuk, een gebroken vriendschap of het herstel van een burn-out: start een project voor jezelf. Een project waar je volledig controle over hebt. Zet die zware gevoelens om in iets wat je trots maakt. Ga trainen voor een 10K-wedstrijd. Duik drie keer in de week de sportschool in voor wat spierontwikkeling. Stof die naaimachine af en maak iets unieks. Sta elke ochtend op om een gedicht te schrijven voor je bundel. Is dat ook een vorm van verdoven? O, zeker. Maar wel een die je zelfrespect oplevert.
- Pak je agenda erbij. Ga naar vandaag, maar dan een jaar vooruit. Maak een afspraak met jezelf. Schrijf al je zorgen die je nu hebt op. Sluit het item. Over een jaar zul je herinnerd worden aan deze afspraak. Sommige zorgen zijn verdwenen. Enkele zijn er nog steeds, maar voelen lichter aan. De les? Je denkt dat je hier niet uitkomt, maar dat kom je wel. Gun jezelf tijd.
- Maak zelfzorg een prioriteit. Juist als je je niet fijn voelt, zorg dan beter voor jezelf. Sla geen maaltijden over. Kleed je netjes. Kam je haren. Poets je tanden. Blijf appjes beantwoorden. Schil een appel, pel een banaan. Het mag dan een chaos zijn in je hoofd, maar blijf voor dat lijf zorgen.
- Je gevoelens zijn als het weer. De zon kan schijnen. Het kan code rood zijn. Niemand kan het weer veranderen. Maar je kunt je er wel op kleden. Pas je dagritme aan aan hoe je je voelt. Sombere dagen vragen om warme thee, een dekentje en een liefkozende stem naar jezelf toe.
- Zorg dat je een mentaal noodpakket binnen handbereik hebt. Denk aan rustgevende liedjes, je favoriete boek, je lievelingsgedicht, een bepaalde podcastaflevering, een journal of een comfortfilm die je meteen kunt gebruiken. Zodat je jezelf kunt kalmeren of troosten en weer tot jezelf kunt komen.
- Falen hoort bij het leven. Maar als iets mislukt, zorg er in ieder geval voor dat je er zelf verantwoordelijk voor was. Anders verlies je ook je zelfrespect. Dat is volgens David Lynch (1946–2025) twee keer sterven. Voorkom te allen tijde dat je je zelfrespect verliest.
- Niemand wacht op je intelligente, weldoordachte, cynische mening. Wees altijd de aanmoediger. Complimenteer mensen, moedig ze aan, steun ze. We zijn allemaal onzeker en gebroken. Wat we nodig hebben, is iemand om ons heen die net dat laatste zetje in de goede richting geeft. Zodat hun gedachten liever worden. En uiteindelijk ook die van jezelf.
- Beperk jezelf meer. Leg regels aan jezelf op. Maar niet te rigide. Zeg niet: elke dag 10.000 stappen. Zeg: een grote wandeling in de ochtend en een kleine wandeling aan het einde van de middag of in de avond. Zeg niet: acht uur slaap. Zeg: om 21.30 uur lig ik in bed. Overvloed maakt oppervlakkig. We zoeken diepte. En diepte bereik je door moeite te doen, wat alleen lukt als je het met volledige concentratie uitvoert. Door afleiding te beperken.
- Je schermgebruik dicteert de meeste negatieve emoties en gedachten die je voelt. Houd je schermgebruik onder controle. Ga vasten op verslavende apps. Van 21 uur ’s avonds tot 15 uur geen social media. Of zorg ervoor dat je op je vrije dag bij het opstaan je telefoon in je slaapkamer houdt. Daar knap je als mens enorm van op. Gun het jezelf.
- Discipline is niet drie keer in de week sporten. Dat kan iedereen. Maar het is elke keer weer de traktatie op werk overslaan. Je hoeft niet ultra-gedisciplineerd te zijn om je doelen te bereiken. Kies één ding dat echt een verschil maakt en wees daar genadeloos gedisciplineerd in. Dan wordt het een gewoonte en dat brengt je een stuk verder.
- Het leven kan goed en kut tegelijkertijd zijn. Als iemand vraagt hoe het gaat, wees eerlijk en zeg gewoon: ‘kut en af en toe wel oké’ of ‘best oké en af en toe kut’. Dat is het enige juiste antwoord.
- We overwinnen een hoop van onze angsten en problemen in het leven. De prijs die we ervoor betalen, is dat we daarvoor een hoop fijne dingen achter ons moeten laten. Je kunt je negatieve patronen verslagen hebben, maar dat betekent niet dat je je meteen gelukkig voelt. Het kost tijd om dit allemaal te verwerken.
- Je komt vanzelf op een punt in je leven terecht waarop je je gaat afvragen of je nog wel gelooft in jezelf. In de persoonlijkheid die je zelf hebt gecreëerd. In de keuzes die je hebt gemaakt. Hier zijn geen eenvoudige antwoorden op te vinden. Maar wie zei dat het leven simpel gespeeld kon worden? Haast je niet. Vogel jezelf uit. Vraag je af wie je wel wilt zijn.
- De melancholie vindt jou altijd als je klaar bent met een versie van jezelf. Het was een versie van jou die prima paste in die relatie of die baan of die woonplaats. Maar nu het begint te schuren, volgt automatisch de melancholie. Een periode van twijfel, somberheid, introspectie en verwarring. Het is vooral belangrijk om de tijd te nemen. De antwoorden zullen vanzelf komen in welke richting je leven op moet gaan.
- Je hoeft niet constant gelukkig te zijn. Het is veel beter om de melancholie te omarmen. Rouw gaat om troost vinden bij anderen. Bij melancholie vind je troost in jezelf. Je ziet de wereld grijs en wat somberder in, waardoor je de tekortkomingen van anderen en jezelf beter begrijpt. Dat maakt je compassievoller. En het helpt je om een nieuwe weg in het leven in te slaan. In de praktijk wisselen rouw en melancholie elkaar altijd af.
- We zijn als mens kwetsbaar voor geestelijke stoornissen. Voor een deel te verklaren door de moderne samenleving. Maar andere geestesziekten zijn er al tienduizenden jaren, zoals depressie, angst en schizofrenie. Dit is een gevolg van de evolutie. Die overgevoeligheid voor gevaar heeft ons gebracht waar we nu zijn. Maar het komt met een zware prijs. Het is een rookmelder die bij te veel stress in het leven ook afgaat terwijl er geen gevaar is. Iedereen is er vatbaar voor. Dat is een gedachte die troost. We kunnen er weinig aan doen.
- Zet pessimisme positief in. Dit wordt strategisch pessimisme genoemd. Geef alles wat je in je hebt om tot een goed resultaat te komen. Maar verwacht er tegelijkertijd niets van. Want je gaat over de inzet, niet over hoe het afloopt. Dit voorkomt teleurstellingen in het leven. Daardoor zijn pessimisten altijd ietsje vrolijker dan optimisten. Er lukt altijd meer dan je had bedacht.
- Consumeer meer kunst. Films, schilderijen, tv-series, muziek. Ze leggen een waarheid in jou bloot waar je zelf nooit zelfstandig opgekomen zou zijn. Het confronteert, het troost, het geeft richting. Als iets je raakt, vraag je dan af wat het precies in je raakt. Daar ligt het antwoord verborgen voor al je zorgen.
- Als het wat en het waarom in je leven niet kloppen, kom je in een crisis terecht. Vooral het waarom is het belangrijkste. Het duurt een aantal jaar om te beseffen dat je je carrière voor je ouders deed of voor die leraar. Het is nooit te laat om het roer om te gooien.
- Vergeet dankboekjes. Sluit je dag af met een klaaglijst. Ventileer je frustraties. Zet een streepje en begin te pennen. Als je dit over een paar weken terugleest, voelt het als poëzie. Het is grappig, het relativeert, het kalmeert en het is een verkapte vorm van een dagboek. Het lucht op. Papier is je beste vriend die nooit oordeelt.
- Je eerste verklaring waarom iets is gebeurd, is nooit de beste verklaring. Het is waarschijnlijk de meest primitieve. Het meest zwart-witte. Om de nuance te vinden, zul je het verleden moeten blijven onderzoeken. Blijf je verhaal vertellen. Probeer nieuwe perspectieven te vinden. Het helpt om die gevoelens naar een kalmere staat te brengen. Ga er niet van uit dat dit snel gebeurt. Dit proces kost jaren. Soms je hele leven.
- Maak jezelf niet wijs dat je je negatieve patronen hebt achtergelaten, omdat je ze zat was. Je komt er nooit helemaal vanaf. Ze duiken altijd opnieuw op in andere vormen als je je het zwakst voelt. Wees daarom op je hoede. En zacht voor jezelf als het weer eens mis is gegaan.
- Het leven krijgt meer waarde als je het kunt delen met iemand. Dat zij getuige zijn van je blunders en je worstelingen en je mooie momenten. Als je elkaar ook nog eens kunt vergeven voor de donkerste kanten in je gedrag, dan heb je de essentie van vriendschap te pakken. Juist vergeving is zo belangrijk in een van de langste relaties die je aangaat in je leven.
- Loslaten bestaat niet. Gevoelens laten uiteindelijk jou los op momenten dat je het niet verwacht. En sommige gevoelens zullen altijd met je mee blijven lopen in je leven. Want gevoelens laten zich niet zo makkelijk verleiden door krachtige, opbeurende woorden. Ze verdwijnen niet door ze heel vaak uit te spreken. Ze worden in beweging gebracht door gesprekken. Maar dat is iets anders dan verdwijnen. Er is gewoon geen formule voor loslaten.
- Kom uit je hoofd, ga naar buiten en beweeg. Je komt altijd lichter terug. Probeer wandelingen in je dagelijkse routine te krijgen. Wat lopend afgelegd kan worden, doe je lopend. Je knapt er echt enorm van op. En je buikje wordt er ook nog kleiner door.
- Perfectionisme is een masker. Voor je onzekerheid, bijvoorbeeld. Die schaduw verdwijnt niet door hem te omarmen. Het gaat erom dat je je schaduw begrijpt en weet dat je er niet van kunt ontsnappen. Zo kun je er rekening mee houden in de toekomst.
- We onthouden slecht hoe we ons echt voelen. Houd daarom een klein boekje bij met wat je hebt gedaan en hoe het met je ging. Je zult zien, als je terugbladert door de afgelopen week, dat het minder klote was dan je nu denkt dat het is.
- Niet iedereen wil zich versmelten met een ander. Sommigen hebben van nature een enorme drang naar autonomie. Geef ze wat lucht. Psychologiseer het niet te veel in hechtingstijlen en tweelingzielconnecties. Denk aan Daphne en Apollo in de Griekse mythologie. Waardeer iemand om wie diegene wil zijn.
- Niet de gebeurtenis zelf heeft je gevormd, maar jouw reactie als persoon op de gebeurtenis. Hoe je jezelf elke keer weer na een nieuwe tegenslag bijeenraapte. Weer in therapie ging. Weer de deur uit ging terwijl je hele lijf in verzet kwam. Hoe je oog in oog kwam te staan met dat wat je gesloopt heeft. Geef daarom geen credits aan wat je is overkomen. Dat heeft je niet sterker gemaakt. Hoe je het verwerkt hebt, dat heeft laten zien wie je echt bent.
liefs,
tomson
PS
Als je mijn boek hebt gepre-ordert: bijna alles is ingepakt en verzonden. Als je nog geen trek en trees hebt gehad, wees geduldig. Die volgt later deze week.
PPS
Als je dit boek volledig wil lezen, kun je hier bestellen. Dan komt het naar je toe!
