Nathan Fielder (1983).
FVCK!
Als je me vraagt: wie is de meest originele kunstenaar van dit moment?
Nathan. Nathan!
Als je vraagt: wie is de meest mannelijke man van dit moment?
Nathan. Absoloot.
Zelfs Men’s health zegt het:
Kijk âThe Rehearsalâ (2022) op HBO en je weet gewoon niet wat je overkomt. Waar je naar kijkt. Je denkt de tv-wetten te begrijpen. Maar hij zet alles naar zijn eigen hand. Waar je op een gegeven moment niet meer weet of je naar reality-tv kijkt of naar iets fictiefs.
Deze gast heeft nu de (documentaire)film van de eeuw gemaakt met âYou Can See Everythingâ (2026), samen met Lance Oppenheim (1996).
Ken je Elizabeth Holmes (1984) nog?
Zij had een bedrijfje dat een apparaat had uitgevonden waarmee je met een druppeltje bloed alle analyses kon uitvoeren die je maar kunt bedenken.
Haar bedrijf was op het hoogtepunt 9 miljard dollar waard.
9 miljard!
Tot bleek dat het een luchtkasteel was. Dat apparaat kon bij lange na niet wat zij beloofde.
Een rechter veroordeelde haar tot 11 jaar en 3 maanden gevangenisstraf voor fraude en misleiding van investeerders.
34 dagen voordat ze in 2023 naar de gevangenis moet, laat ze, BLIJKT NU, Nathan Fielder toe in haar leven.
DE NATHAN Mother Fucking FIELDER.
En dat is allemaal gefilmd in het geheim en nu dit jaar uitgekomen.
In de docu zie je na drie minuten een shot van Nathan, tegen de muur leunend, starend naar Elizabeth. Met die bekende blik uit The Rehearsal.
Wat is dit voor film???
Waarom mag hij 34 dagen lang Liz, haar partner en hun twee kinderen volgen? De vrouw die veroordeeld is voor fraude en misleiding, laat nu ALLES zien van haar leven? Een soort radicale transparantie? En Nathan mag alles vragen over hun leven? De fraude? Hun gevoelens?
Waarom lieten ze hem toe?
Sterker nog: hij slaapt bij hen in huis. (ABSURD).
Sterker nog: ze vraagt op een gegeven moment: kom je met ons mee zwemmen in de zee?
En Nathan: ik heb een hekel aan koud water. En ik denk dat het een grens overschrijdt.
Maar hij heeft het toch gedaan, zien we aan het einde van de film, wat alles wat je denkt over deze docu laat wankelen.
DE FILM IS ZO ABSURD, IK ZWEER HET JE.
âHeb je helemaal niets fout gedaan?â vraagt Nathan aan Elizabeth. Over datgene waarvoor ze veroordeeld is.
âNee,â zegt Elizabeth.
Iets later in het gesprek.
âJe hebt nog nooit gelogen in je leven?â vraagt Nathan.
âNee.â
âWat? Nooit? Echt nooit? Ook niet een leugentje om bestwil?â vraagt Nathan stomverbaasd.
âEuh, nee?â
Het worden semantische discussies met haar.
Zoals over haar uitvinding. Het apparaat dat met een druppeltje bloed analyses kan uitvoeren waarvoor we normaal gesproken een heel lab nodig hebben.
Nathan noemt het een scamapparaat. Zij ontkent. Het is geen scamapparaat.
âKan dit apparaat al die tests doen die het belooft te doen?â vraagt Nathan.
âHet apparaat heeft de mogelijkheid om al die tests te doen,â zegt zij.
Een belangrijk verschil.
“de mogelijkheid”.
Jup.
De taal van een charlatan?
Maar Nathan laat het hier niet bij zitten.
âWaarom kies je deze woorden? Komt het omdat je misschien niet de juiste woorden hebt om je te uiten?â
Het gesprek wordt nog ongemakkelijker dan het al is.
Oi. Oi. Oi.
Daarna laat hij haar een heel oud komediefragment uit 1945 zien. âWhoâs on First?â uit de film âThe Naughty Ninetiesâ (1945). De grap komt neer op een misverstand over iemands naam. Een woordgrap. Elizabeth lacht hard. Maar als Nathan haar vraagt de grap uit te leggen, snapt ze het niet.
WAT IS DIT.
Weet ze het echt niet? Is dit een toneelstuk?
Maar je krijgt ook wel sympathie voor haar. Misschien werkt het in haar hoofd gewoon anders dan bij anderen?
Maar dan, op de helft van de docu, als ze naar de gevangenis gaat, wordt de docu heel vreemd.
Nathan Fielder-vreemd.
Wie manipuleert nu eigenlijk wie? Is Elizabeth niet een beetje het slachtoffer van haar partner???
Ik spoil verder niks. Want dat gaat ten koste van het WOW-effect. Maar dit is INTENS en WOW en WTF?
Man.
Het is soms zo fijn om te leven om dit soort kunstwerken te bekijken. Om tegelijkertijd in een wereld te zijn met Nathan Fielder.
De film zegt ALLES over deze tijd.
Over manipulatie. Geloven in fictie. In authenticiteit, wat Nathans kunstvorm is. Het maximale van authenticiteit opzoeken in zijn docuâs en tv-series, waardoor het allemaal heel ongemakkelijk wordt.
Maar deze film gaat vooral over MISLEIDING.
Ik heb na drie uur (zolang duurt âie ongeveer) nog steeds geen idee eigenlijk wie nou wie misleidt. Is Nathan misschien de grote misleider? Waarom ging hij toch zwemmen met haar? En waarom verbergt âie dat niet voor ons?
Ik las een review op The Verge van journalist Elizabeth Lopatto, die de rechtszaak intensief heeft gevolgd en een goed beeld heeft gekregen van Elizabeth. Tijdens de rechtszaak kwam Elizabeth nou niet echt over als een femme fatale met een enorm charisma. Maar door de docu viel het kwartje. Ze is er heel goed in om een man één-op-één alle emotionele aandacht te geven. Wie houdt daar niet van? Dat is haar manier van misleiding. En de journalist vraagt zich af of Nathan er ook niet in is getrapt.
Wat verzwijgt Nathan voor ons op het eind???
Maar het is niet alleen Nathan hoor. Die man van Elizabeth…. OH BOY.
SJONGE.
De film gaat pas op 7 januari 2027 in de bioscoop in Nederland. In november is hij tijdens IDFA een paar keer te zien. En in december zijn er ook voorpremiĂšres in verschillende filmtheaters.
PS
Actrice Amanda Seyfried (1985) heeft Elizabeth in de tv-serie âThe Dropoutâ (2022) gespeeld. Nathan laat Amanda in de docu opdraven (!!!!). Maar ik verklap verder niks. MAAR HOE VERZIN JE HET?
PPS
Iedereen is heel âtransparantâ in deze docu. Elizabeth. Haar partner. Zelfs de documakers. Je ziet soms een shot van de gehele crew die filmt bijvoorbeeld. Iedereen is eerlijk. En toch voelt het alsof er iets verborgen wordt gehouden door iedereen. Wat de filosofische vraag opwerpt: kun je iemand ĂŒberhaupt wel doorgronden en begrijpen? Kunnen wij als kijker het allemaal wel snappen?
PPPS
Kijk de trailer om een beeld te krijgenâŠ
