Ik startte op Tumblr in 2011 met psychokiller. Anoniem.
Ik bracht in 2015 onder eigen beheer Vrouwen die Charlie haten uit.
Anoniem.
Het geeft lucht om anoniem te zijn. Ik wil namelijk niet dat het om mij gaat, maar om mijn woorden.
Juist in deze tijd van personal branding. Van sexy shoots. Van eindeloos oppervlakkig gelul in de camera vanuit de huiskamer.
Het is not my thing. Het gaat namelijk niet om mij.
Ik ben een muzikant op het podium met de lampen uit.
Mijn vrienden wisten wat ik online deed. Als het ze wat boeide.
Voor de rest zweeg ik erover. Jarenlang.
Maar wat is nou een kunstenaar die niet eens voor zijn eigen werk durft uit te komen? Die het niet durft te vertellen? Die het niet durft te promoten?
Als ik het niet doe, wie doet het dan wel?
Ik ben een fan van mijn eigen werk.
Nu vertel ik het, tegen vreemden, als het er toe doet tijdens het gesprek.
‘Maar waarom vertel je dan gewoon niet wie je bent?’, zul je misschien denken.
Omdat ik nog steeds de gitarist op het podium ben zonder de lampen aan.
Het gaat niet om mij.
Bruce Wayne heeft Batman.
Peter Parker heeft Spiderman.
Ik heb Tomson Darko.
Daarom staat dit nu ook op de voorkant van Vrouwen die Charlie haten.
Niet meer psychokiller.
Maar Tomson Darko.
Ik verschuil me niet meer anoniem voor mijn geschreven woorden.
Dit is voor mij een momentje.
De tiende druk.
De teller staat ondertussen op 2.300 exemplaren.
Ik heb elk boek in mijn handen gehad voor ik het in de envelop schoof.
Sommige boeken heb ik persoonlijk ondertekend.
Dat ga ik weer doen.
Tot en met zondag 23.59 uur.
Wil jij een ondertekend exemplaar van Vrouwen die Charlie haten met een persoonlijk bericht van Tomson Darko? Ik onderteken mijn andere boeken ook.
Liefs,
– Tomson Darko
Check m’n store.
